Begrip
Wat dropshipping wel en niet is
Een logistiek model, geen geldmachine. De klant koopt bij jou. De doos komt van iemand anders. Alle wettelijke plichten blijven van jou.
Bij dropshipping bestelt een klant in jouw webshop. Jij plaatst die order door bij een groothandel, producent of platform. Die partij pakt in en stuurt naar het adres van de klant. Jij houdt geen magazijn bij, koopt niet vooraf in (behalve samples), en betaalt de inkoop meestal na een verkoop of op rekening.
De klant heeft een overeenkomst met jou. Niet met AliExpress, niet met CJ, niet met vidaXL.
Wat het niet is
- Passief inkomen. Iemand moet ads, service en retours doen.
- Anoniem verkopen vanuit een Instagram-bio. KvK-plicht blijft.
- Een excuus om levertijd te verbergen. “Vandaag verzonden” vanuit China is misleiding.
- Hetzelfde als print-on-demand. POD is dropshipping van custom print; de economie en het merkrisico zijn anders. Zie print-on-demand.
Waarom het model in Nederland onder vuur ligt
De Consumentenbond keek naar honderd dropship-webshops en vond structureel te lange levertijden, rommelige retouren, matige producten en onbereikbare service. Radar en de ACM zien dezelfde patronen. SIDN behandelde in 2025 duizenden meldingen over verdachte .nl-webshops.
Dat is geen reden om het model te verbieden. Het is reden om het volwassen te doen: EU-voorraad, eerlijke levertijd, Nederlands retouradres, samples, en een som die na ads nog klopt.
Voor wie het wél werkt
Ondernemers met een niche, een publiek of het geduld om één product te valideren. Shops die vanuit NL of de EU leveren, duidelijk zijn over herkomst, en niet concurreren op “80% korting vandaag”. De rest financierde Meta.
Volgende stap: het stappenplan of de wettelijke verplichtingen.
